Pe la panza la piatanza

chių de gustu e de sustanza.

Ci te binchia e te cunsola

ci pe centu piatti basta...

c'č bisognu bai alla scola

cu capisci ca č la pasta?

L'autre cose sapurose

sissignore me le mangiu,

ma dopu sempre, se capisce!

Ma nunn'č ca fazzu cangiu

pe la carne o pe lu pisce!

Ui diciti ci buliti,

ca so' scemu o materiale,

ma pe mie i maccarruni

su la cosa chjų essenziale

ci oi te bbinchi li cantuni !

Rriutati, strascinati

menzi cotti menzi cruti,

cullu sale, senza sale

e aju e oju...ci su beddri!

Specialmente sperciateddri.

Longhi, longhi alla furcina,

ne nturtijiu na trentina,

a usu gnommiru te cammace

e anforza a ncanna me li ficcu

e tannu rrestu suddisfattu

quannu cullu tiscitu

all'urtimu me lliccu

la curnice te lu piattu!

 

Poesia di Enrico Bozzi alias “Conte di Luna”

Nato a Taranto (Lecce) nel 1873 e morto a Milano nel 1934 investito da un tram.